Joost-Jan Kool

Paniek in de bieb

Vlak voor de ingang van de bieb werd ik voorbij gestiefeld door een mevrouw uit de bieb. Het was net alsof ze op de vlucht was. In het voorbijgaan riep ze: Maak je borst maar nat; we hebben nieuwe apparatuur! Voorzichtig, een stapeltje uitgelezen boeken onder mijn arm, betrad ik het rampgebied. Op de plaats waar eerst een Senseo apparaat stond te verkalken, stond nu een ondefinieerbaar apparaat. Een aantal vrijwilligers, waaronder mijn moeder, en een aantal klanten stond er omheen. Ze bekeken het ding alsof het een boodschap uit…lees meer

0

Het kind (een zomeravondvertelling)

Hij plukte het kind ruw haar bedje uit, het bedje waaraan hij al ruim een uur om haar slaap had zitten bedelen, legde haar mopperend in de kinderwagen en liep toen, zonder iets tegen zijn vrouw te zeggen, de deur uit, weg uit die ellendige bakoven, dan maar liever lopen, lopen, lopen, net zo lang totdat dat kind eindelijk sliep. Zijn ouwe moeder zei, laten we bidden voor koelte en hij zei, ja uit de koelkast graag, wat is dat nou voor een gezwets, we hebben deze ellende toch zelf…lees meer

0

Profeet van hoop

Zondagmiddag. Het was inmiddels zo warm dat de was al droog was voordat’tie de waslijn raakte. In Friesland droeg een man een extra huid van wel een centimeter dik die hem tegen onderkoeling moest beschermen. Al bijna twee dagen lang gleed hij door het water. Hij borstcrawlde maar door en door. Door het eindeloze water, maar vooral door mijn hoofd en door het hoofd van zovelen die hij net als mij een kader schonk voor hun verhalen over kanker. Soms ging over gemis, maar vaker over hoop. Niet eens altijd…lees meer

0

Alles verandert

De wereld verandert, alles verandert, dus ook het rooster op school. Het duurt nog een jaartje maar dan gaat ook basisschool het Kompas te Lexmond mee in de dolle vaart der volkeren, die eindeloze draaikolk op weg naar meer, meer, meer, altijd maar meer, behalve dan de tijd die steeds maar schaarser dreigt te worden. Een half uurtje tussen de middag en snel, hap, hap, hap, een boterhammetje uit een trommel, effe luchten en dan weer door. Gezegend zij de vooruitgang! Nee, dan vroeger, lang geleden, toen mijn vader de…lees meer

0

Handdrukken

Tientallen handen had Jan geschud. Hij voelde ze nog steeds. De meesten waren al jaren in ruste. Maar ze waren nog altijd hard en knokig. Hij herkende ze van vroeger. Aan de keukentafel. Klauwachtig rond een koffiemok gevouwen waarop logo’s stonden van het veevoederbedrijf, Holsteinkoeien, het KI station of het loonwerkersbedrijf dat ‘s zomers het kuilgras binnenhaalde. Ze hadden geknokt, gebeden, als vuist op de tafel geslagen en uiteindelijk hadden ze verloren. Maar ze weigerden zich erbij neer te legen, die handen, de strijd was erin getrokken, zoals het weer…lees meer

0

Robbie

Robbie woonde driehoog achter, wat feitelijk niet precies het geval was, maar wat wel de lading dekte van zijn habitat. In de flat stond hij bekend als de fietser. Dat was omdat hij zo af en toe met zijn racefiets naar het winkelcentrum reed. ‘Waarom fiets je nooit verder, Robbie?’ vroeg een vriendelijke buurvrouw op een dag. Robbie wees op de overvolle weg, de beroete flats aan de overkant en het van afval verzadigde struikgewas. ‘Ik ben een man van de bergen’. ‘Maar waarom ga je dan niet naar de…lees meer

0

Nightswimming

Bort vroeg: Wil jij een literaire Americana bijdrage leveren aan een geheim concert in Kolderveen. En toen was ik natuurlijk zo vereerd dat ik meteen akkoord ging. Zonder mij af te vragen of ik dat wel zou kunnen. Het punt was: ik heb niet zo heel veel verstand van muziek. Maar goed, het was winter toen Bort mij vroeg; voldoende tijd dus om mij te verdiepen in deze specifieke muziekstroom. Daar kwam echter maar bitter weinig van terecht. Dat belemmert mij niet om hier gewoon te staan. Dat komt vooral…lees meer

0

Het waakteam

De schoonmoeder van Henk ging dood. Dat was slechts een kwestie van tijd. Maar volgens de dokters zou ze niet heel zwaar hoeven te lijden. ‘Vergelijk haar lichaam maar met een machine, en die is op. Versleten na jarenlange arbeid.’ De vrouw van Henk, Ina, maakte een schema dat bestond uit zogenaamde waakdiensten. Het was voor haar namelijk een onverteerbaar idee dat haar moeder alleen het hoekje om zou gaan. Helaas was de bron waaruit Ina putten kon om het schema te vullen behoorlijk klein. Zo had Ina slechts een…lees meer

0

Over schepping of wat dan ook

We reden naar het noorden aan het einde van een dag die eigenlijk nooit echt begonnen was. Een hardnekkige nevel bedekte de wereld. Het was nog geen zes uur in de avond, maar het leek alsof de nacht alweer viel. Aan weerszijden van de weg strekten weilanden zich uit tot aan de horizon. Het groen lichtte op in de schemering. Gigantische boerderijen dreven als containerschepen in de nevel. Een eenzame trekker ploegde het land. De omgekeerde aarde glom als de rug van een nat geregend dier. Boven de ploeg cirkelde…lees meer

0

Geluk in Frankrijk

Ach, ik weet het nog goed, hoewel het al zeker 18 jaar geleden is. We gingen naar Frankrijk, op bezoek bij Wilco van Snippenberg die vakantiewerk deed op een camping aan het Lac de Pareloup, een meer in de vorm van een wolvenkop ergens diep verscholen in het Centraal Massief. Nog altijd, bij het uitspreken van die naam, voel ik de magische sfeer van die vakantie. We waren: Arjan van Snippenberg, de oudere broer van Wilco en Jarco de With, mijn allerbeste vriend. Het was al laat in de avond…lees meer

0